Systemy automatyki budynków KNX / EIB
Standard KNX został zdefiniowany przez Stowarzyszenie Konnex, które powstało w wyniku połączenia trzech europejskich stowarzyszeń: BCI (system Batibus), EIBA (system EIB) i EHSA (system EHS). Dzięki temu mamy jeden standard, który jest implementowany w produktach ponad 100 firm, dostarczających rozwiązania dla "inteligentnych" budynków i domów. Zakres produktów obejmuje: osprzęt elektroinstalacyjny taki jak: gniazda, przyciski, termostaty, czujniki, panele sterownicze, stacje pogodowe, itp. (urządzenia te można zaliczyć do elementów wystroju wnętrz, ze względu na często nowoczesne i eleganckie wzornictwo oraz różnorodność, umożliwiające dopasowanie do własnej koncepcji wyglądu pomieszczenia); aparaturę modułową do rozdzielnic: moduły wejściowe, moduły przekaźnikowe, ściemniacze do oświetlenia, sterowniki rolet i żaluzji, regulatory ogrzewania, sterowniki klimatyzatorów, sterowniki central wentylacyjnych i rekuperatorów; sprzęt AGD. Wszystkie te urządzenia komunikują się ze sobą poprzez magistralę KNX (dawniej EIB).
Zastosowanie i możliwości systemów KNX
Systemy KNX (dawniej EIB) stanowią jeszcze alternatywę dla konwencjonalnych instalacji elektrycznych, ale powoli je wypierają ze względu na swoje zalety. Ich zastosowania, to: załączanie / wyłączanie oświetlenia i innych odbiorników elektrycznych, ściemnianie oświetlenia, otwieranie / zamykanie rolet i żaluzji, sterowanie ogrzewaniem, sterowanie klimatyzacją i wentylacją, sterowanie urządzeniami AGD. Dzięki szerokiej gamie czujników, które mogą pracować w systemie: obecności, ruchu, zalania, dymu, temperatury, wilgotności, siły wiatru i innych, możliwe jest automatyczne wykonywanie działań w systemie, zapewniających komfort, bezpieczeństwo oraz oszczędność energii elektrycznej i cieplnej.
W systemie KNX wyróżniamy następujące urządzenia:
- czujniki, do których oprócz wymienionych wyżej należą również przyciski, dzięki którym użytkownik może załączać zaprogramowane funkcje systemu (czujniki przyciskowe mogą mieć 1, 2, 4, 6, 8 lub nawet 12 przycisków oraz mogą mieć dodatkowe funkcje: wyświetlacze różnych wartości - wizualizacja, wbudowany termostat - sterowanie np. zaworem grzejnikowym) oraz wejścia binarne i analogowe, panele dotykowe, odbiorniki IR, regulatory temperatury, zegary, wyłączniki zmierzchowe,
- elementy wykonawcze (inne nazwy: aktory, wyrobniki): załączające, ściemniające, żaluzjowe, analogowe, grzejnikowe,
- systemowe: zasilacze, porty komunikacyjne, sprzęgła, wzmacniacze, bramy do innych systemów (np. BACnet).
Wszystkie powyższe urządzenia komunikują się za pomocą magistrali KNX i to jest podstawowa różnica w stosunku do konwencjonalnej instalacji, w której każde urządzenie, np. żarówka połączona jest kablem elektrycznym z elementem załączającym - włącznikiem światła. W przypadku systemów KNX nie okablowanie decyduje o pełnieniu określonej funkcji, ale aplikacja zapisana w pamięci urządzenia. Dzięki temu możliwa jest realizacja np. funkcji centralnego wyłączenia wszystkich odbiorników elektrycznych w całym domu, realizacja scen świetlnych lub symulacja obecności domowników. Ponadto zmiana działania systemu (np. funkcji przycisku) polega na wprowadzeniu odpowiednich zmian w programach urządzeń magistralnych, bez konieczności zmian w okablowaniu (co mogłoby wiązać się z pracami budowlanymi). W poprawnie zaprojektowanej i wykonanej instalacji praktycznie nie ma ograniczeń co do realizacji funkcji. Ograniczeniem jest tylko wyobraźnia. Elastyczność to jedna z najważniejszych zalet KNX.
